Wat is een ICO en waar dient het voor?

font-weight: 400;">De afkorting ICO staat voor Initial Coin Offering. Tijdens de ICO verkoopt het projectteam digitale tokens aan investeerders voor cryptocurrencies of fiatgeld. Later kunnen deze munten op het platform van het project worden gebruikt als interne valuta of worden verhandeld op exchanges. Ook wordt de term “сrowdsale” vaak gebruikt in plaats van ICO.

Wat is het doel van ICO?

Om gelanceerd of ontwikkeld te worden, moet een project fondsen aantrekken. Dit kan worden gedaan door eigen tokens van het project uit te geven en ze in te ruilen voor populaire cryptocurrencies (Bitcoin of Ethereum) of fiatvaluta (dollars of euro’s). In de regel wordt een ICO gehouden in de vroege stadia van het bestaan van projecten, voordat hun volledige infrastructuur is opgezet. De opgehaalde fondsen worden gebruikt om de laatste ontwikkelingsfase te financieren, marketing, of worden naar speciale ontwikkelingsfondsen gestuurd om projecten op de lange termijn te ondersteunen.

Wat is de juridische status van ICO?

Momenteel kan Initial Coin Offering noch een legale noch een illegale manier worden genoemd om investeringen aan te trekken. De juridische status, procedure en vereisten voor bedrijven die op deze manier fondsen willen werven, zijn momenteel in geen enkel land ter wereld vastgelegd. Bovendien is het moeilijk om de juridische aard van de relaties te bepalen die ontstaan tijdens een ICO. Dergelijke relaties zijn moeilijk te omschrijven als financiële relaties in hun klassieke betekenis. Tegelijkertijd kan veilig worden gesteld dat de basis van dit proces de reputatie is van de mensen achter de cryptocurrency-startup en het vertrouwen van gebruikers (potentiële investeerders).

ICO vergelijken met de IPO

Wanneer een bedrijf zijn aandelen aan het grote publiek wil aanbieden, houdt het een IPO (Initial Public Offering) op. ICO kan volgens een soortgelijk principe werken: investeerders ontvangen, door middelen in te brengen, een “aandeel” in het bedrijf in de vorm van tokens. Tegelijkertijd heeft ICO gemeenschappelijke kenmerken met crowdfunding: fondsen worden meestal verzameld voor de uitvoering van een bepaald idee, dat wil zeggen in de fase waarin het project nog geen afgewerkt product heeft.

Ook wordt de IPO gereguleerd door nationale wetgeving. In de Verenigde Staten bijvoorbeeld moet een bedrijf worden opgericht als een naamloze vennootschap en geregistreerd bij de SEC (Securities and Exchange Commission) voor een openbare aanbieding in een vroeg stadium van ontwikkeling. Dit alles maakt het proces van het aantrekken van investering voor het project moeilijker, maar biedt investeerders bepaalde garanties.

In het geval van ICO is het proces van het aantrekken van investeringen veel eenvoudiger, maar gebruikers zijn niet verzekerd.

Wat trekt investeerders aan in ICO?

Bij de aankoop van tokens die via een ICO worden aangeboden, verwachten investeerders in de eerste plaats:

• ​Te profiteren van de verkoop ervan tegen een hogere prijs in de toekomst (een klassiek voorbeeld is Ethereum, waarvan de tokens tijdens de ICO in de zomer van 2014 minder dan één cent kostten, en waarvan de prijs vandaag is gestegen tot bijna $400).
• Tokens te gebruiken waarvoor ze bedoeld zijn, en de beloofde diensten tegen een lagere prijs te ontvangen.

Risico’s van deelname aan de ICO

Misschien kan het grootste risico gewoon fraude worden genoemd, wanneer de makers van het project slechts één doel hebben: geld van gebruikers ophalen. Bovendien, aangezien er momenteel geen wetten zijn die het verloop van cryptocurrency-crowdsales reguleren, zijn deze investeringen vanuit het perspectief van de investeerder altijd gebaseerd op vertrouwen. Het kan niet worden uitgesloten dat het project de fase van de verschijning van het product niet haalt of de investeerder teleurstelt met de uitvoering ervan.

Bovendien wordt ICO in de huidige vorm meestal in één ronde gehouden, en de kans om extra financiering te krijgen is klein. Dit kan ook worden gezien als een potentieel risico voor het duurzame voortbestaan van het project.

Waar moet je op letten voordat je deelneemt aan de ICO?

Voorbeelden van de meest succesvolle ICO

Het succes van een ICO is een nogal voorwaardelijk begrip. Toch is het algemeen aanvaarde criterium het bedrag aan opgehaalde fondsen. In dit opzicht behoort de leiding op dit moment (we bedoelen statistieken, andere mogelijk controversiële aspecten van de campagnes buiten beschouwing gelaten) toe aan het Bancor-project, dat in juni 2017 396 720 ETH verzamelde in minder dan drie uur. Een voorbeeld van een andere snelle crowdsale was de campagne van de innovatieve browser Brave: in ongeveer 30 seconden slaagde het project erin zijn financiële doel te bereiken en $35 miljoen op te halen.

In mei 2017 werd de lijst van succesvolle cryptocurrency-crowdsales aangevuld met de projecten Storj ($30 miljoen in minder dan een week) en Aragon – in slechts 15 minuten vanaf het begin van de ICO verzamelde het project de geplande 275.000 ETH (ongeveer $25 miljoen).

Je kunt ook denken aan de projecten MobileGo ($53 miljoen), Gnosis ($12,5 miljoen in 10 minuten), Blockchain Capital ($10 miljoen in twee uur), Aeternity (23,4 CHF) en het Ethereum-netwerkproject Status (ongeveer $100 miljoen), dat uiteindelijk tot een mislukking leidde.

Vergeet ook niet het DAO-project, dat al deel is geworden van de geschiedenis van de cryptowereld en als gevolg van de instorting waarvan Ethereum Classic in de zomer van 2016 ontstond.

Conclusie

ICO’s zijn al een paar jaar een zeer actueel onderwerp, en we hopen dat we je wat meer inzicht in dit onderwerp hebben kunnen geven. Het zal interessant zijn om te zien hoe toekomstige Initial Coin Offerings zich ontwikkelen naarmate de regelgeving steeds strenger wordt. Laten we hopen dat de toegenomen regelgeving een positief effect zal hebben door frauduleuze ICO’s eruit te filteren.