Hard forki, soft forki: Co one właściwie robią (i jaka jest różnica)?

Nie sposób z góry wiedzieć, z jakimi trudnościami użytkownicy blockchaina będą musieli się zmierzyć w procesie jego ewolucji. Czasami algorytmy i idee wbudowane w rozwój stają się nie do utrzymania lub nieskuteczne. Kontynuowanie korzystania z nich oznacza utratę konkurencyjności na rynku, a także wartości monet względem walut fiat. Aby jednak uniknąć takich sytuacji, deweloperzy sięgają po poważne modyfikacje kodu, które nazywane są „hard forkiem”.

Fork to procedura rozgałęziania blockchaina kryptowaluty, w wyniku której powstają dwa różne łańcuchy. W przyszłości rozwijają się one niezależnie od siebie. Jeśli deweloperzy wprowadzają drastyczne zmiany, taki fork nazywa się hard forkiem.

W takim przypadku deweloperzy nie wprowadzają drobnych zmian, lecz radykalnie zmieniają algorytmy, zasady emisji monet, metody jej dystrybucji, a także inne parametry. W wyniku takich działań powstaje łańcuch bloków, który nie może już współdziałać z poprzednim blockchainem.

Istnieją dwa możliwe forki: soft fork i hard fork. Pierwszy to łagodny rodzaj modernizacji sieci, stare i nowe bloki pozostają aktualne, a z łańcucha nadrzędnego wyodrębniany jest łańcuch potomny. Podczas hard forka następuje twarda modyfikacja kodu programu, wszystkie stare bloki są „zapomniane”, a blockchain rozchodzi się w dwóch równoległych liniach.

W przypadku soft forka niektóre cechy monety są optymalizowane, a wprowadzane są jedynie kosmetyczne ulepszenia. Jeśli część węzłów nie zaakceptuje zmian, nadal pozostają one członkami sieci. 

Soft fork nie stawia wszystkich przed wyborem. Niewielkie zmiany w kodzie pozwalają węzłom z przestarzałym oprogramowaniem nadal uczestniczyć w miningu. Nie pojawia się nowa moneta. Taka aktualizacja często pozostaje niezauważona przez posiadaczy kryptowalut. 

Można to porównać do istnienia języka akademickiego i gwary. Niektórzy ludzie wybrali gwarę i komunikują się w niej. Jednak native speakerzy języka akademickiego również ich rozumieją. Konsensus się utrzymuje.

Aktywując hard fork, deweloperzy grzebią stara sieć. Użytkownicy muszą wybrać między dwoma łańcuchami potomnymi.

Znane Hard Forki

Fork BCH

Bitcoin Cash jest konsekwencją hard forka — moneta odłączyła się od oryginalnego Bitcoina 1 sierpnia 2017 roku. Zespół BCH, kierowany przez Roger Wind, natychmiast rozpoczął aktywną kampanię przeciwko głównej kryptowalucie, ale do tego dnia nie przyniosło to rezultatów i ten fork stał się już częścią historii bitcoina.

Fork Ethereum Classic

Początkowo Decentralized Autonomous Organization (DAO) była pomyślana jako rodzaj funduszu venture, w którym uczestnicy otrzymywali udział na podstawie swoich wkładów w ETH. Projekt zyskał popularność i szybko zebrał 12,7 miliona ETH. W tamtym czasie wartość tej kryptowaluty wynosiła około 250 milionów dolarów.

Po pewnym czasie haker znalazł lukę w kodzie DAO, która pozwoliła mu ukraść ponad 3,6 miliona monet Ethereum. Aby uniemożliwić oszustowi wypłatę pieniędzy, społeczność krypto zagłosowała za hard forkiem Ethereum, który zwrócił środki większości poszkodowanych.

London Hard Fork

Vitalik Buterin, twórca kryptowaluty Ethereum, zdecydował się wypuścić kolejną aktualizację systemu Ethereum 1.0 do ostatniej fazy ETH 2.0. London hard fork stał się najbardziej kontrowersyjny. Część użytkowników dobrze przyjęła ulepszenia, ponieważ pozwalały one obniżyć wysokość prowizji. Jednak górnicy byli bardzo oburzeni z powodu EIP-1559, ponieważ nagroda za przeprowadzanie transakcji została znacznie zmniejszona.

Dlaczego przeprowadza się Hard Forki?

Oficjalnie deweloperzy wskazują na potrzebę ulepszania technologii i optymalizacji sieci, ale czasami za forkiem stoją zwykłe wewnętrzne rozgrywki w sieci, próby oszustwa oraz dążenie do centralizacji przy jednoczesnym przejmowaniu zysków. Często przyczyną forka jest zwiększenie rozmiaru bloku (w celu zwiększenia przepustowości, liczby transakcji na sekundę), obniżenie prowizji (aby zwiększyć zainteresowanie projektem) lub „utrata prawdziwej wizji” projektu.

Jak forkuje się kryptowalutę?

Aby przeprowadzić hard fork, deweloperzy informują społeczność o swoich zamiarach (przyczyną może być zarówno ważna aktualizacja, jak i podział sieci przez różne zespoły; w obu przypadkach trzeba przygotować się na to wydarzenie).

Publicznie ogłaszany jest wysokość bloku, przy którym wszystkie węzły będą głosować (na przykład 346394). W związku z tym istnieją strony, które w przybliżeniu obliczają datę i godzinę wydarzenia. Następnie przeprowadzane są wstępne testy kodu źródłowego proponowanego do forka.

Wyniki głosowania prowadzą do bifurkacji sieci w każdym przypadku. Jeśli nikt nie podejmie się wsparcia starej gałęzi, a wszyscy zaktualizują klienta, być może część węzłów nadal będzie minować / walidować stary blockchain, ale będzie on uznany za porzucony. Jeśli opinie są podzielone, na przykład 30% górników będzie nadal kopać pierwszy łańcuch, a 70% – drugi. Wówczas otrzymamy dwa funkcjonujące blockchainy.